Como morrer hai que morrer, que aquí non vai quedar ninguén nin para semente, a fin de contas o transcendente vai ser a forma. Porque nisto, como na democracia, as formas forman, valga a redundancia, parte da propia esencia das cousas; vamos, que son os miolos do asunto.
Eu pensei moitas veces nas diferentes posibilidades que se me poden presentar no momento de espichala definitivamente. E sempre concluín que a menos mala de todas sería facendo o amor, por empregar unha linguaxe casta e pudorosa, que estamos en horario infantil.
Pero en Craley, Pensilvania, descubriron unha maneira mellor. É dicir, introduciron, nunca mellor dito, unha variante que enriquece o pasamento de xeito excepcional: unha muller morreu facendo o amor co seu compañeiro, pero… ¡electrocutada! O orgasmo correspondente tivo que ser, por forza, de alto voltaxe, dificilmente alcanzable polos métodos mecánicos tradicionais.
Agora que analizando polo miudo a noticia un sinte unha certa decepción.
Porque resulta que a muller tiña 29 anos, e o marido utilizaba uns cables conectados á corrente eléctrica para estimulala. É dicir, que usando como mando a distancia un simple interruptor dos de toda a vida, agora si, agora non, agora un pouco menos, agora un pouco máis, pasaban o tempo de lecer un día si e outro tamén con esta trécola, e pajaban á Unión Fenosa de Pensilvania, a fin de mes, unha factura de moito carallo…
¡Como cambiaron os tempos! ¡Que marabilla isto das novas tecnoloxías, a pesares dos danos colaterais que se producen de cando en vez! ¡Que paspanciños éramos nos, vaia polo demo!
Agora que, ben pensado... ¡hai que joderse!, dijo eu.
Porque que e a esa idade teñan que recorrer a semellantes inventos para poñerse como unha moto non acaba un de entendelo nin moito nin pouco, por moi fríxida que fose a mulleriña, moi pequerrecha que a tivese o paisano ou por moi malas notas que sacase calquera dos dous na escola na asignatura de traballos manuais.
En primeiro lugar porque, aínda que non ouviran falar das 64 artes do Kamasutra, por aquilo de que cada día se le menos neste mundo, simplemente por medio do Google poderían ver nesta páxina, que ademais está en injlés, ata 101 maneiras diferentes de botar un casquete ó máis puro estilo tradicional, sen aditamentos, colorantes nin conservantes (nin falla que lles fai), ilustradas unha por unha, para principiantes...
E dijo eu que probando e probando, entre todas elas ijual atoparían unha ou dúas que fixeran innecesario o uso de enerxías alternativas para estes mesters, colaborando así de paso, á loita contra o cambio climático e evitando accidentes por electrocución, dificilmente reversibles. Que o peor que lle podería pasar sería partir unha perna se escollían unha posición das cualificadas como de dificultade superior... Como vedes, todo eran vantaxes.
En sejundo lugar porque neste mundo globalizado hai que estar ó loro, non podemos permanecer alleos ó que pasa ó noso derredor. E esta desafortunada parella non cabe dúbida de que estaban ensimismados no seu e non vían máis aló de Craley, Pensilvania.
Doutro xeito terían que saber que en Indonesia, sen ir máis lonxe, seica hai unha curandeira que é capaz de alargar o pene a discreción, é dicir, á gusto do cliente (ou da clienta, que será a que decida tamén en Pensilvania), polo módico prezo de 100 euros. Esta benefactora ofrece a posibilidade de escoller, de entre os tres modelos que vedes na foto, aquel que vaia mellor coa idiosincrasia do necesitado…
Así que mira ti por onde, sejuramente, puido esta parella norteamericana (non si por que, pero estas cousas sempre pasan na terra do tío Sam) evitar incomodidades e desgustos, de paso que disfrutaba dun viaxe de turismo a Indonesia. Que ó mellor, cun aparello novo, sobraba a forza electromotiz externa.
Co que quedaría demostrado que viaxar enriquece o espírito, e pode moi ben darlle, de paso, gusto ó corpo.
Dijo eu
¿Ou non?
chuzame -
ticiparon con envidiable euforia e notable saña dende a inefable Esperanza Aguirre, ata o terrorista radiofónico, adecuadamente esporeado pola curia que lle da de comer, pasando polo señor Lamela e o ínclito Jota Pedro, resulta que nada era verdade: os médicos do Hospital de Leganés, empezando polo doutor Montes, non cometeron ningún tipo de práctica irregular.