Ninsesabepuntocom

A chamada Lei de Partidos tería os efectos positivos que se lle queiran atribuír pero dende o punto de vista xurídico, alomenos para un profano coma min, é un auténtico disparate. Unha lei redactada ex-profeso para impedir que un grupo poida participar na vida política non ten xeito. Nin dereito.

Agora vense os resultados cada día. O xuíz Garzón acaba de dictar un auto polo que lles prohibe ós de HB (perdoademe que lle chame polo seu nome) celebrar un mitín ou o que sexa en non sei onde. ¿Pero que ían facer nese mitín? Sejuramente o que se fai nos mitines: falar, berrar, ondear bandeiras, aplaudir...Iso sería todo. ¿Onde está o delito?

Pero non acaba aquí o conto. En realidade o xuíz ábrelle unha canceliña e dilles que si son bos e non pronuncian non sei que siglas, ou din non sei que cousas, entón si, entón poderán celebrar o mitin. "Si sois bueniños y no decís cosas feas, podéis reuniros y luego iros en paz. Palabra de juez. " Te alabamos señor...

É o final dunha resolución tan lóxica e fundamentada virá, dijo eu (porque isto é un auto xudicial e as cousas teñen que quedar moi claras), o Anexo I coas expresións malsonantes prohibidas para a ocasión: caca, pis, culo...

Pero como sempre quedarán dúbidas, imaxínome eu a Otegui  no medio da faena, todo sudoroso, collendo o móvil para chamar a Garzón, todos en silencio por aquelo da cobertura: "¿Oye juez, "ahivalaostia" ya podemos decir o no?

Así que aquí temos a un xuíz decidindo que palabras, ou siglas ou o que carallo sexa, poden pronunciarse ou non nunha reunión, ou mitín ou como lle queirades chamar.

E ven a resultar que este feito, precisamente este feito, está no centro do debate político deste puñetero país e aparece en tódalas portadas. Xunto co do precio dunha taza de café que, por certo, eu tomo diarimente por 65 céntimos no meu centro de traballo (e xuro polos dentes de Ronaldinho que non sei o que custa nas cafeterías de Ferrol).

E claro os de HB encantados. Porque ¿por cantos lle vería saíndo unha campaña publicitaria destas dimensión? Por un pico, sejuro.

Vivimos nun país de tolos.

Dijo eu.

¿Ou non?

chuzame

Unha foto para a historia da infamia.

O señor Díaz de Mera era o Director Xeral da Policía o fatídico 11-M. Foi pois, ás ordes do señor Acebes, o responsable de dirixir as investigacións para esclarecer o atentado. Non era un que "pasaba por alí" e entrou a ver que era aquel barullo.

O señor Díaz de Mera, actualmente eurodiputado polo PP, andivo polo mundo adiante propalando a existencia dun informe que vinculaba a ETA co 11-M. Jota Pedro, outro que ben baila, escribiu ríos de tinta sobre ese misterioso informe, e baseou nel boa parta da súa teoría da conspiración que, a fin de contas, acaba concluíndo que detrás do 11-M está o PSOE...

O señor Díaz de Mera tiña onte unha papeleta difícil de resolver no tribunal, ó que acudía como testemuña. A verdade é que non o tiña fácil.

As alternativas eran varias pero ningunha satisfactoria (para el, refírome). Vexamos:

1. Podía dicir a verdade, pero entón quedaría como o que é: un mentireiro impenitente. É dicir, podía dicir que o tan cacarexado informe escrito por ninsesabequen, en compañía de nonseiquenmáis, e que lojo foi destruído ou escondido ou “vaya usted a saber” por sabediosquen era unha pura invención. Pero se facía iso, aínda que recobraba aljo da dignidade perdida, menudo lío no que se metía ¿verdade? Sinceramente penso que nin se lle pasou polos miolos.
2. Outra posibilidade era aportar datos: quen fixo o informe, que dicía exactamente, onde estaba, estivera ou estivese, quen o destruiu, como e por que se destruiu se era tan decisivo... Quen, en fin, moveu todos eses fíos da miseria...Era a grande oportunidade de poñer a descuberto a conspiración ETA-PSOE-Bin Laden...Era, ademais, o que se pode esperar dun servidor da lei ¿Ou cal é a misión da policía si non é colaborar coa xustiza no esclarecemento dos delitos? Quedaría coma un auténtico cabaleiro...En fin que era o compendio de vantaxes sen mestura de desvantaxe algunha. A pega era: ¿de onde sacaba un informe?. En fin, xa o dixo o toureiro: o que non pode ser non pode ser, e ademais é imposible...
3. A terceira alternativa que lle quedaba a este home foi a que puxo en práctica. Intentar sejir emporcallando a vida pública deste puñetero país e deixar retratada para sempre a súa catadura moral que prefiro non cualificar.

Así que, tratando de evitar pasar á historia como un mentireiro pasará como un mentireiro desleal que se negou a colaborar coa xustiza para aclarar o maior atentado terrorista da historia de España. Un tipo que da noxo, vamos, para decilo suavemente.

Pouco a pouco cada un vai poñéndose no seu sitio. Agora os xuíces teñen que dar un paso máis e colocar a este home onde lle corresponde: diante dun tribunal para ser xulgado polo que eu considero que é un claro delito de obstrución á xustiza. O primeiro paso douno onte o tribunal ante o que declaraba.

Aviso para navegantes: en calquer momento, aparecerá un informe que relacione ETA co 11-M. Nunca falta un roto para un descosido, e todo dependerá do precio que estén dispostos a pajar Jota P and company. Xa Trashorras deixou dito que mentras que pajasen estaba disposto a contar ata a "guerra civil"...

Sejundo aviso para navegantes: este señor sejirá sendo eurodiputado, a pesares da súa recién adquirida condición de delincuente.

Pola miña parte ofrézcome a elaborar un informe á medida, xeitosiño, no que podo falar das porcentaxes de trinitrooquesexa, ácido bórico, aceite de ricino ou mesmo bacallau ó pil-pil; inclusive podo poñerlle música da Orquesta Mondragón... Interesados poden xa poñerse en contacto. Seriedade e eficacia garantizadas.

AUDIOS (tomados da Cadena SER):

O xuíz ¡rogándolle!

O xuíz ponlle as cousas claras

García Escudero non sabe, non contesta

Para Acebes é unha persoa "honorable" (tócalle o nabo)

chuzame

Casi tan arrepiante como escoitar a Zaplana e Acebes a dúo.
Instruccións (para tontos coma min):

1. Coloca a túa man no rato.

2. Mira fixamente para o centro da espiral durante, alomenos, 30 sejundos.

3. Mira para a man que tes enriba do rato.

chuzame