Ninsesabepuntocom

Amablemente invítame Larvós (o home que xamais terá un blog), si me peta, a responder neste blog a un cuestionario. Trátase do cuestionario de Proust, un cuestionario que segundo parece foi pensado para ser respondido por escritores. Di Larvós que tamén podería valer para blogueiros. E polo tanto para o señor Ninsesabe, por exemplo, ó que (xunto con outros 4 blogueiros máis) lle lanza o órdago de cubrilo dende o seu blog. Ese que non terá xamais.

Así que para non facerlle un feo a Larvós o que subscribe acepta o reto e disponse a espirse espiritualmente diante de tódolos visitantes deste blog, que por outra parte tampouco son tantos. E ademais, polo que se vai vendo, están curados de espantos.

É curioso este mundo dos blogs. Pouco a pouco un vai relacionándose con persoas das que descoñece absolutamente todo, excepto aquilo que se deixa ver entre as liñas que escribe dende o seu curruncho. E deste xeito, ringleira a ringleira, vai fraguándose unha especie de complicidade e simpatía con vínculos moitas veces máis fortes dos que nos unen a persoas que vemos tódolos días.

E así, día a día, visita a visita, vai un empezando a coñecer á persoa que está detrás dos "posts", ás veces máis profundamente que se vivisen no 4ºB do noso portal. Seguimos sen coñecer o seu nome, nin os seus datos persoais, nin mesmo a súa cara: pero vamos coñecendo á persoa, e vamos colléndolle cariño. Ata tal punto que o día que non podemos visitalos parece como se nos faltase algo. E pensamos ¿que escribiría hoxe fulanito?

¿Non vos parece que é así?

En fin, despois de tan profunda reflexión, aló vou. E dende aquí lánzolle o reto ós seguintes blogueiros:

• Son Mar e Lúa
• Dorvisou
• A Pícara de Allegue
• Suso Lista
• No outro lado
• Blog de Carlos M. Abella

  O CUESTIONARIO DE PROUST
  

• ¿O principal rasgo do meu carácter?
  Posiblemente sexa a improvisación, a impulsividade, a irreflexividade. Unha vez un gran entrenador de xadrez co que tiven unha boa relación (Boris Zlotnik, Mestre Internacional de Xadrez) analizando unha partida catastrófica miña (como case todas) díxome: "Tú eres muy creativo, pero totalmente irreflexivo."
  Creo que o que escribín en cursiva é válido tamén fora do xadrez para min.
  Outro rasgo importante penso que pode ser a terquedade, a tozudez. Neste caso penso que foi amainando cos anos...Pero cando me poño en aljo podo chejar a ser moi terquiño, seino eu.

• ¿A calidade que prefiro nun home?
  Se hai que escoller unha sola quédome coa xenerosidade para os demais.

• ¿A calidade que desexo nunha muller?
  ¿Por que tería que ser diferente a dun home que a dunha muller?

• ¿O que máis aprecio nos meus amigos?
  Que me digan a verdade e que me acepten cos meus defectos, sen intentos de cambiarme.

• ¿O meu principal defecto?
  Pois posiblemente a terquedade e a impulsividade, como queda dito.

• ¿A miña ocupación preferida?
  Xogar ó xadrez, a informática, escoitar música, ler poesía, ver cine.
  No verán bañarme na Arnela, bucear vendo os peixiños ó pé da praia e bañarme no medio das correadas.

• ¿O meu soño de dicha?
  Acabar coa pobreza no mundo.

• ¿Cal sería a miña maior desgraza?
  Volver a vivir como cando fun novo, nun país sen liberdades.
  E tamén depender fisicamente dos que me rodean.

• ¿Que quixera ser?
  O que son: mestre. Non pode haber no mundo traballo máis bonito.

• ¿Onde desexaría vivir?
  Onde vivo: en Galicia. Concretamente gustaríame vivir no inverno a cabalo entre A Coruña e Corme e no verán en Corme.

• ¿A cor que prefiro?
  O roxo.

• ¿A flor que prefiro?
  A rosa roxa.

• ¿O paxaro que prefiro?
  Nunca pensei niso, posiblemente a andoriña. Por recordos de infancia.

• ¿Os meus autores preferidos en prosa?
  Se tivese que elexir tres nomes quedaríame con García Márquez, Quevedo e Borges.
  De neno paseino moi ben con Julio Verne.
  Cando era mozo impresionoume un escritor noruego, Knut Hamsun, e concretamente un relato estremecedor: Hambre.
  Houbo un tempo no que se me dou polos relatos de misterio, fantasía e ciencia ficción. Nese terreo paseino moi ben con Isaac Asimov, G. Orwell, Ray Bradbury, H.G. Wells, Arthur Conan Doyle, Edgar Alan Poe, Arthur C. Clarke, Lovecraft, Brian Aldiss...

• ¿Os meus poetas preferidos?
  Por encima de todos Antonio Machado e Miguel Hernández.
  Logo Quevedo, Espronceda, Neruda, Garcilaso de la Vega...

• ¿Os meus heroes de ficción?
  De pequeno era O Zorro. Máis adiante Sherlock Holmes.

• ¿As miñas heroínas de ficción?
  Mafalda. Pero sobre todo a nai de Mafalda...

• ¿Os meus compositores preferidos?
  Non son un entendido no tema. O autor co que empecei a escoitar música clásica foi Vivaldi. Despois Mozart e Beethoven.
  Gústanme moito Haendel e Tchaikovsky .
  Tamén algunhas cousas de Smetana, Dvorak e Grieg.

• ¿Os meus pintores predilectos?
  Non entendo nin papa de pintura, son un nejado para ese conto, pero sempre me admirou o realismo do pintor contemporáneo español Antonio López. De pequeno non era capaz de comprender como se podía pintar tan ben como o facían os clásicos como Velázquez, Rubens ou Tiziano, e sigo sin entendelo.
  Posteriormente gustáronme Van Gogh, Sorolla e algunhas cousas de Dalí

• ¿Os meus heroes da vida real?
  Se teño que escoller unha persoa a que admiro, esa é O Che.
  Logo hai tantos e tantos heroes anónimos...
  Na actualidade quédome con Vicente Ferrer.

• ¿As miñas heroínas históricas?
  Do mesmo xeito, si teño que escoller unha muller á que admiro quédome con Marya Sklodowoska "Madame Curie".
  E todas aquelas que tanto polos dereitos das mulleres, como as sufraxistas americanas de principios de século XX.
• ¿Os meus nomes favoritos?
  Carlos, Alba.

• ¿Que detesto máis que nada?
  A falta de liberdade, a opresión, o abuso do forte sobre o débil...

• ¿Que caracteres históricos desprezo máis?
  O despotismo, o militarismo, os fascismos, o fanatismo relixioso.

• ¿Que feito militar admiro máis?
  A revolución dos caraveis en Portugal, a loita dos anarquistas españois contra o fascismo, a xesta do Che e Fidel en Sierra Maestra.

• ¿Que reforma admiro máis?
  Todas as encamiñadas a conseguir a igualdade de dereitos e oportunidades.

• ¿Que dons naturais quixeras ter?
  Saber escribir como Gabriel García Márquez.
  Tamén saber bailar, sobre todo o tango; saber tocar algún instrumento, por exemplo o violín ou a guitarra.

• ¿Como me gustaría morrer?
  De ningunha maneira. Pero se non queda máis remedio, de vello e de repente. Sen sufrir e sen facer sufrir ós que me rodean.

• ¿Estado presente do meu espírito?
  Segundo de onde sopre o vento. Habitualmente non sufro de melancolía e adoito estar de bo humor. Case sempre son unha persoa compracente e pacífica.
  Pero ás veces, cando perdo o control, vólvome verdadeiramente insoportable.

• ¿Feitos que me inspiran máis indulxencia?
  Aqueles ó marxe da lei protagonizados por eses pobres miserables desta puta sociedade, aqueles que están marcados dende o seu nacemento, ós que sempre lles foi negado todo...
• ¿O meu lema?
  Un so non pode ser. Varios:
  • Un alleo, de Confucio: Sé moi esixente contigo mismo e espera pouco dos demais. Así aforrarás moitos disgustos
  • Outro alleo, con humor, de Elbert Hubbar: Non tome vostede a vida demasiado en serio; nunca sairá vivo dela.
  • Un propio: O máis seguro é que...¡quen sabe!
  • E o resumen de todos: Carpe Diem

chuzame -

domingo, abril 29th, 2007 at 7.58 pm.
Filed under Dijo eu ¿ou non?.
Subscribe to RSS 2.0.
Leave a comment or trackback.